သံမဏိပိုက်များသည် ရည်ရွယ်ချက်အမျိုးမျိုးအတွက် အသုံးပြုသော ရှည်လျားပြီး အခေါင်းပါသောပြွန်များဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ဂဟေဆက်ထားသော သို့မဟုတ် ချောမွေ့သောပိုက်ကို ရရှိစေရန် ကွဲပြားသောနည်းလမ်းနှစ်ခုဖြင့် ထုတ်လုပ်ထားသည်။ နည်းလမ်းနှစ်ခုလုံးတွင်၊ ကုန်ကြမ်းသံမဏိကို ပိုမိုအလုပ်လုပ်နိုင်သော အစပြုပုံစံထဲသို့ ဦးစွာသွန်းလောင်းသည်။ ထို့နောက် သံမဏိကို ချောမွေ့သောပြွန်အဖြစ် ဆန့်ထုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အနားများကို အတူတကွဖိအားပေး၍ ဂဟေဆက်ခြင်းဖြင့် ပိုက်အဖြစ်သို့ ပြုလုပ်သည်။ သံမဏိပိုက်ထုတ်လုပ်ရန် ပထမဆုံးနည်းလမ်းများကို ၁၈၀၀ ပြည့်နှစ်များအစောပိုင်းတွင် မိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့အသုံးပြုသော ခေတ်မီလုပ်ငန်းစဉ်များအဖြစ် တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ နှစ်စဉ် သံမဏိပိုက် တန်ချိန်သန်းပေါင်းများစွာကို ထုတ်လုပ်သည်။ ၎င်း၏ ဘက်စုံအသုံးပြုနိုင်မှုကြောင့် သံမဏိလုပ်ငန်းမှ ထုတ်လုပ်သော အသုံးအများဆုံးထုတ်ကုန်ဖြစ်စေသည်။
သမိုင်း
လူတွေဟာ ပိုက်တွေကို ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ပထမဆုံးအသုံးပြုခဲ့တာက ချောင်းတွေ၊ မြစ်တွေကနေ ရေကို သူတို့ရဲ့လယ်ကွင်းတွေထဲကို လမ်းကြောင်းပြောင်းပေးတဲ့ ရှေးခေတ်လယ်သမားတွေ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ရှေးဟောင်းသုတေသနအထောက်အထားတွေအရ တရုတ်လူမျိုးတွေဟာ ဘီစီ ၂၀၀၀ အစောပိုင်းကတည်းက ရေကို လိုချင်တဲ့နေရာတွေကို သယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့အတွက် ကျူပိုက်ကို အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုတွေက အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ရွှံ့ပြွန်တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အေဒီ ပထမရာစုအတွင်းမှာ ပထမဆုံး ခဲပိုက်တွေကို ဥရောပမှာ တည်ဆောက်ခဲ့ပါတယ်။ အပူပိုင်းဒေသနိုင်ငံတွေမှာ ရေသယ်ယူပို့ဆောင်ဖို့ ဝါးပြွန်တွေကို အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ကိုလိုနီခေတ် အမေရိကန်တွေဟာလည်း အလားတူရည်ရွယ်ချက်အတွက် သစ်သားကို အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ၁၆၅၂ ခုနှစ်မှာ ဘော်စတွန်မှာ ပထမဆုံး ရေပေးဝေရေးလုပ်ငန်းတွေကို အခေါင်းပေါက်သစ်တုံးတွေကို အသုံးပြုပြီး တည်ဆောက်ခဲ့ပါတယ်။
ဂဟေဆက်ထားသောပိုက်ကို သံမဏိချောင်းများကို စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန်ပုံသွင်းပေးသည့် မြောင်းပုံရိုလာများမှတစ်ဆင့် လှိမ့်ခြင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထို့နောက် ဂဟေမဆက်ထားသောပိုက်သည် ဂဟေလျှပ်ကူးပစ္စည်းများမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤကိရိယာများသည် ပိုက်၏အစွန်းနှစ်ဖက်ကို အတူတကွပိတ်ပေးသည်။
၁၈၄၀ ခုနှစ်အစောပိုင်းတွင် သံထည်လုပ်သားများသည် ချောမွေ့သောပြွန်များကို ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ နည်းလမ်းတစ်ခုတွင် အစိုင်အခဲသတ္တု၊ လုံးဝိုင်းသော သတ္တုပြားမှတစ်ဆင့် အပေါက်တစ်ပေါက် ဖောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သတ္တုပြားကို အပူပေးပြီး ပိုက်တစ်ခုဖွဲ့စည်းရန် ရှည်လျားစေသော ဒိုင်များမှတစ်ဆင့် ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အလယ်ဗဟိုရှိ အပေါက်ကို ဖောက်ရန်ခက်ခဲသောကြောင့် ထိရောက်မှုမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်သည် အခြားတစ်ဖက်ထက် ပိုထူသော မညီမညာပိုက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၁၈၈၈ ခုနှစ်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို မူပိုင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အစိုင်အခဲပြားကို မီးခံနိုင်သော အုတ်အူတိုင်တစ်ဝိုက်တွင် သွန်းလောင်းခဲ့သည်။ အအေးခံသောအခါ အုတ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အလယ်တွင် အပေါက်တစ်ခု ကျန်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ရိုလာနည်းပညာအသစ်များသည် ဤနည်းလမ်းများကို အစားထိုးခဲ့သည်။
ဒီဇိုင်း
သံမဏိပိုက်အမျိုးအစားနှစ်မျိုးရှိပြီး တစ်ခုမှာ ချောမွေ့မှုမရှိပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ၎င်း၏အရှည်တစ်လျှောက် ဂဟေဆက်ထားသော ချုပ်ရိုးတစ်ခုတည်းရှိသည်။ နှစ်မျိုးလုံးတွင် အသုံးပြုမှုကွဲပြားသည်။ ချောမွေ့မှုမရှိသောပြွန်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုမိုပေါ့ပါးပြီး နံရံပါးလွှာသည်။ ၎င်းတို့ကို စက်ဘီးများနှင့် အရည်များသယ်ယူပို့ဆောင်ရာတွင် အသုံးပြုသည်။ ချုပ်ရိုးပါသောပြွန်များသည် ပိုမိုလေးလံပြီး ပိုမိုမာကျောသည်။ ၎င်းတို့သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော တသမတ်တည်းရှိပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုမိုဖြောင့်တန်းသည်။ ၎င်းတို့ကို ဓာတ်ငွေ့သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ လျှပ်စစ်ပြွန်နှင့် ရေပိုက်လိုင်းကဲ့သို့သော အရာများအတွက် အသုံးပြုသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုက်ကို မြင့်မားသောဖိအားအောက်တွင် မထားရှိသည့်အခါတွင် အသုံးပြုသည်။
ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ
ပိုက်ထုတ်လုပ်မှုတွင် အဓိကကုန်ကြမ်းမှာ သံမဏိဖြစ်သည်။ သံမဏိကို အဓိကအားဖြင့် သံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အလွိုင်းတွင် ပါဝင်နိုင်သည့် အခြားသတ္တုများတွင် အလူမီနီယမ်၊ မန်းဂနိစ်၊ တိုက်တေနီယမ်၊ တန်စတင်၊ ဗန်နာဒီယမ်နှင့် ဇာကွန်နီယမ်တို့ ပါဝင်သည်။ အချို့သော အပြီးသတ်ပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်မှုအတွင်း တစ်ခါတစ်ရံ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဆေးသုတ်နိုင်သည်။
ချောမွေ့မှုမရှိသောပိုက်ကို အစိုင်အခဲ billet ကို အပူပေးပြီး ပုံသွင်းပြီးနောက် ဆွဲဆန့်ပြီး အပေါက်ဖြစ်အောင် လှိမ့်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အသုံးပြု၍ ထုတ်လုပ်ထားသည်။ အပေါက်အလယ်ဗဟိုသည် ပုံမမှန်သောကြောင့်၊ billet ၏အလယ်ဗဟိုမှတစ်ဆင့် ကျည်ဆန်ပုံသဏ္ဍာန် ဖောက်ထွင်းသည့်အချွန်တစ်ခုကို လှိမ့်နေစဉ်တွင် တွန်းပို့သည်။ ချောမွေ့မှုမရှိသောပိုက်ကို အစိုင်အခဲ billet ကို အပူပေးပြီး ပုံသွင်းပြီးနောက် ဆွဲဆန့်ပြီး အပေါက်ဖြစ်အောင် လှိမ့်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အသုံးပြု၍ ထုတ်လုပ်ထားသည်။ အပေါက်အလယ်ဗဟိုသည် ပုံမမှန်သောကြောင့်၊ billet ကို လှိမ့်နေစဉ်တွင် ကျည်ဆန်ပုံသဏ္ဍာန် ဖောက်ထွင်းသည့်အချွန်တစ်ခုကို လှိမ့်နေစဉ်တွင် တွန်းပို့သည်။ ပိုက်ကို အုပ်ထားပါက အသုံးပြုသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်၊ ထုတ်လုပ်မှုလိုင်း၏အဆုံးတွင် သံမဏိပိုက်များကို ဆီအနည်းငယ် လိမ်းလေ့ရှိသည်။ ၎င်းသည် ပိုက်ကို ကာကွယ်ပေးသည်။ ၎င်းသည် အပြီးသတ်ထုတ်ကုန်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း၊ ဆာလဖျူရစ်အက်ဆစ်ကို ထုတ်လုပ်မှုအဆင့်တစ်ခုတွင် ပိုက်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် အသုံးပြုသည်။
ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်
သံမဏိပိုက်များကို လုပ်ငန်းစဉ်နှစ်ခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်နှစ်ခုလုံးအတွက် အလုံးစုံထုတ်လုပ်မှုနည်းလမ်းတွင် အဆင့်သုံးဆင့်ပါဝင်သည်။ ပထမဦးစွာ၊ ကုန်ကြမ်းသံမဏိကို ပိုမိုအလုပ်လုပ်နိုင်သောပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသည်။ ထို့နောက် ပိုက်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် သို့မဟုတ် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းတွင် ဖွဲ့စည်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပိုက်ကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဖောက်သည်၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ပြုပြင်မွမ်းမံသည်။ သံမဏိပိုက်ထုတ်လုပ်သူအချို့သည်ပြွန်လေဆာဖြတ်တောက်စက်ပြွန်များ၏ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ပြွန်ကို ယခင်ဖြတ်တောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အပေါက်ဖောက်ခြင်း
အဆက်မဲ့ပိုက်ကို အစိုင်အခဲပိုက်ကို အပူပေးပြီး ဆလင်ဒါပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်အောင် ပုံသွင်းပြီးနောက် ဆွဲဆန့်ပြီး အပေါက်ဖြစ်လာသည်အထိ လှိမ့်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အသုံးပြု၍ ထုတ်လုပ်ထားသည်။ အပေါက်ဖောက်ထားသော အလယ်ဗဟိုသည် ပုံသဏ္ဍာန်မမှန်သောကြောင့် လှိမ့်နေစဉ်တွင် ကျည်ဆန်ပုံသဏ္ဍာန် အပေါက်ဖောက်သည့် အချွန်တစ်ခုကို ပိုက်၏အလယ်ဗဟိုမှတစ်ဆင့် တွန်းပို့သည်။
ခဲထုတ်လုပ်မှု
၁။ သံမဏိအရည်ပျော်ကို သံရိုင်းနှင့် ကိုကင်း (လေမရှိသောနေရာတွင် ကျောက်မီးသွေးကို အပူပေးသောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကာဗွန်ကြွယ်ဝသော အရာ) ကို မီးဖိုတွင် အရည်ပျော်စေပြီး အောက်ဆီဂျင်ကို အရည်ထဲသို့ မှုတ်ထုတ်ခြင်းဖြင့် ကာဗွန်အများစုကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်သည်။ ထို့နောက် အရည်ပျော်သံမဏိကို နံရံထူသော သံမှိုကြီးများထဲသို့ လောင်းထည့်ပြီး အအေးခံကာ အချောင်းများအဖြစ် ပြုလုပ်သည်။
၂။ ပန်းကန်ပြားများနှင့် စာရွက်များကဲ့သို့သော ပြားချပ်ချပ်ထုတ်ကုန်များ သို့မဟုတ် ဘားများနှင့် တုတ်များကဲ့သို့သော ရှည်လျားသောထုတ်ကုန်များကို ဖွဲ့စည်းရန်အတွက်၊ အချောင်းများကို ကြီးမားသော ရိုလာများကြားတွင် ကြီးမားသောဖိအားအောက်တွင် ပုံသွင်းထားသည်။ ပန်းပွင့်များနှင့် ပြားချပ်ချပ်များကို ထုတ်လုပ်သည်။
၃။ ပန်းပွင့်တစ်ခုထုတ်လုပ်ရန်အတွက်၊ အချောင်းကို အထပ်လိုက်စီထားသော မြောင်းပါသံမဏိလိပ်တစ်စုံမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤလိပ်အမျိုးအစားများကို "အမြင့်နှစ်ခုကြိတ်စက်များ" ဟုခေါ်သည်။ အချို့ကိစ္စများတွင် လိပ်သုံးခုကို အသုံးပြုသည်။ လိပ်များကို ၎င်းတို့၏ မြောင်းများ တစ်ထပ်တည်းကျစေရန် တပ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဦးတည်ချက်များသို့ ရွေ့လျားသည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် သံမဏိကို ညှစ်ထုတ်ပြီး ပိုပါးလွှာပြီး ပိုရှည်သော အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ဆန့်ထုတ်စေသည်။ လူ့အော်ပရေတာမှ လိပ်များကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သောအခါ၊ သံမဏိကို ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီး ပိုပါးလွှာပြီး ပိုရှည်စေသည်။ သံမဏိသည် လိုချင်သောပုံသဏ္ဍာန်ရရှိသည်အထိ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲလုပ်ဆောင်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၊ လက်ကိုင်ကိရိယာများဟုခေါ်သော စက်များသည် သံမဏိကို လှန်ပေးသောကြောင့် တစ်ဖက်စီကို ညီညာစွာ စီမံဆောင်ရွက်သည်။
၄။ ပွင့်ချပ်များပြုလုပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်နှင့်ဆင်တူသောလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ခဲတုံးများကို ပြားများအဖြစ်သို့လည်း လှိမ့်နိုင်သည်။ သံမဏိကို ဆန့်ထုတ်သည့် စီထားသော ရိုလာတစ်စုံမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သို့သော် ပြားများ၏အကျယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဘေးတွင်တပ်ဆင်ထားသော ရိုလာများလည်းရှိသည်။ သံမဏိသည် လိုချင်သောပုံသဏ္ဍာန်ရသောအခါ၊ မညီမညာအစွန်းများကို ဖြတ်ပစ်ပြီး ပြားများ သို့မဟုတ် ပွင့်ချပ်များကို အပိုင်းတိုများအဖြစ် ဖြတ်တောက်သည်။ နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်ခြင်း
၅။ ပွင့်ချပ်များကို ပိုက်များအဖြစ် မပြုလုပ်မီ ဆက်လက်ပြုပြင်လေ့ရှိသည်။ ပွင့်ချပ်များကို ၎င်းတို့ကို ပိုမိုရှည်လျားပြီး ပိုမိုကျဉ်းမြောင်းစေသည့် လှိမ့်ကိရိယာများမှတစ်ဆင့် ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ဘီလက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသည်။ ဘီလက်များကို ပျံသန်းနိုင်သော ဖြတ်စက်များဟု လူသိများသော ကိရိယာများဖြင့် ဖြတ်တောက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရွေ့လျားနေသော ဘီလက်နှင့်အတူ ပြေးလွှားပြီး ဖြတ်တောက်သည့် တစ်ပြိုင်တည်းချိန်ကိုက် ဖြတ်စက်တစ်စုံဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို မရပ်တန့်ဘဲ ထိရောက်စွာ ဖြတ်တောက်နိုင်စေပါသည်။ ဤဘီလက်များကို အထပ်လိုက်စီထားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချောမွေ့သောပိုက်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
၆။ ပြားချပ်များကိုလည်း ပြန်လည်ပြုပြင်ထားသည်။ ၎င်းတို့ကို ပုံသွင်းနိုင်စေရန်အတွက် ၎င်းတို့ကို ဦးစွာ ၂၂၀၀° F (၁၂၀၄° C) အထိ အပူပေးရသည်။ ၎င်းသည် ပြားချပ်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အောက်ဆိုဒ်အလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ ဤအလွှာကို ကြေးချွတ်စက်နှင့် မြင့်မားသောဖိအားဖြင့် ရေဖြန်းခြင်းဖြင့် ချိုးဖဲ့သည်။ ထို့နောက် ပြားချပ်များကို အပူပေးစက်ပေါ်ရှိ ရိုလာများမှတစ်ဆင့် ပေးပို့ပြီး skelp ဟုခေါ်သော ပါးလွှာသော ကျဉ်းမြောင်းသော သံမဏိအစင်းများအဖြစ် ပြုလုပ်သည်။ ဤကြိတ်စက်သည် မိုင်ဝက်အထိ ရှည်လျားနိုင်သည်။ ပြားချပ်များသည် ရိုလာများကို ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် ပါးလွှာပြီး ရှည်လျားလာသည်။ သုံးမိနစ်ခန့်အတွင်း ပြားချပ်တစ်ခုကို ၆ လက်မ (၁၅.၂ စင်တီမီတာ) အထူရှိသော သံမဏိအပိုင်းအစမှ မိုင်ဝက်ခန့်ရှည်နိုင်သော ပါးလွှာသော သံမဏိဖဲကြိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
၇။ ဆန့်ပြီးနောက် သံမဏိကို အချဉ်ဖောက်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် သတ္တုကို သန့်စင်ရန် ဆာလဖျူရစ်အက်ဆစ်ပါသည့် တိုင်ကီများမှတစ်ဆင့် လည်ပတ်ခြင်း ပါဝင်သည်။ အပြီးသတ်ရန်အတွက် ရေအေးနှင့် ရေနွေးဖြင့် ဆေးကြောပြီး အခြောက်ခံကာ ကြီးမားသော လိပ်များဖြင့် လိပ်ကာ ပိုက်ထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရန် ထုပ်ပိုးသည်။ ပိုက်ပြုလုပ်ခြင်း
၈။ သစ်သားပြားနှင့် ဘီလက် နှစ်မျိုးလုံးကို ပိုက်များပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုသည်။ သစ်သားပြားကို ဂဟေဆက်ပိုက်အဖြစ် ပြုလုပ်သည်။ ၎င်းကို ဦးစွာ ဖြည်စက်ပေါ်တွင် တင်သည်။ သံမဏိလိပ်ကို ဖြည်လိုက်သည်နှင့် အပူပေးသည်။ ထို့နောက် သံမဏိကို မြောင်းပါသော ရိုလာများမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ၎င်းဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် ရိုလာများက သစ်သားပြား၏အနားများကို ကွေးစေသည်။ ၎င်းသည် ဂဟေမဆက်ထားသော ပိုက်တစ်ခုဖြစ်လာစေသည်။
၉။ သံမဏိသည် ထို့နောက် ဂဟေဆက်လျှပ်ကူးပစ္စည်းများဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤကိရိယာများသည် ပိုက်၏အစွန်းနှစ်ဖက်ကို အတူတကွ ပိတ်ဆို့ပေးသည်။ ထို့နောက် ဂဟေဆက်ထားသော ချုပ်ရိုးကို ဖိအားမြင့်ရိုလာမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းစေပြီး ၎င်းသည် ဂဟေဆက်ခြင်းကို တင်းကျပ်စွာဖန်တီးပေးသည်။ ထို့နောက် ပိုက်ကို လိုချင်သောအရှည်အထိ ဖြတ်ယူပြီး နောက်ထပ်လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် စုပုံထားသည်။ ဂဟေဆက်ထားသော သံမဏိပိုက်သည် စဉ်ဆက်မပြတ်လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပိုက်၏အရွယ်အစားပေါ် မူတည်၍ တစ်မိနစ်လျှင် ပေ ၁၁၀၀ (၃၃၅.၃ မီတာ) အထိ မြန်ဆန်စွာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။
၁၀။ ချောမွေ့သောပိုက်လိုအပ်သည့်အခါ စတုရန်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ပိုက်များကို ထုတ်လုပ်ရန်အသုံးပြုသည်။ ၎င်းတို့ကို အပူပေးပြီး ဆလင်ဒါပုံသဏ္ဌာန် (အဝိုင်းဟုလည်းခေါ်သည်) ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ပုံသွင်းသည်။ ထို့နောက် အဝိုင်းကို မီးဖိုထဲတွင်ထည့်ကာ အဖြူရောင်ပူပူဖြင့် အပူပေးသည်။ ထို့နောက် အပူပေးထားသော ပိုက်ကို ဖိအားကြီးကြီးဖြင့် လှိမ့်သည်။ ဤမြင့်မားသောဖိအားဖြင့် လှိမ့်ခြင်းကြောင့် ပိုက်သည် ဆန့်ထွက်ပြီး အလယ်တွင် အပေါက်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤအပေါက်သည် ပုံသဏ္ဍာန်မမှန်သောကြောင့် လှိမ့်နေစဉ် ကျည်ဆန်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ဖောက်ထွင်းသည့်အချွန်တစ်ခုကို ပိုက်၏အလယ်ဗဟိုမှတစ်ဆင့် တွန်းပို့သည်။ ဖောက်ထွင်းသည့်အဆင့်ပြီးနောက် ပိုက်သည် အထူနှင့်ပုံသဏ္ဌာန်မမှန်ဖြစ်နေနိုင်သည်။ ၎င်းကိုပြုပြင်ရန်အတွက် အခြားလှိမ့်စက်များမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နောက်ဆုံးလုပ်ငန်းစဉ်
၁၁။ ပိုက်အမျိုးအစားတစ်ခုခုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့ကို ဖြောင့်စက်ဖြင့် တပ်ဆင်နိုင်သည်။ ပိုက်အပိုင်းအစနှစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုထက်ပို၍ ချိတ်ဆက်နိုင်စေရန်အတွက် ၎င်းတို့တွင် အဆစ်များပါရှိနိုင်သည်။ အချင်းသေးငယ်သော ပိုက်များအတွက် အသုံးအများဆုံး အဆစ်အမျိုးအစားမှာ ချည်ထိုးခြင်းဖြစ်သည်—ပိုက်၏အဆုံးတွင် ဖြတ်တောက်ထားသော တင်းကျပ်သော မြောင်းများဖြစ်သည်။ ပိုက်များကို တိုင်းတာစက်မှတစ်ဆင့်လည်း ပေးပို့သည်။ ဤအချက်အလက်နှင့်အတူ အခြားအရည်အသွေးထိန်းချုပ်မှုဒေတာကို ပိုက်ပေါ်တွင် အလိုအလျောက် ပုံသွင်းသည်။ ထို့နောက် ပိုက်ကို အကာအကွယ်ဆီဖြင့် အလွှာပါးဖြင့် ဖြန်းသည်။ ပိုက်အများစုကို သံချေးတက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ပုံမှန်အားဖြင့် ကုသလေ့ရှိသည်။ ၎င်းကို သွပ်ရည်စိမ်ခြင်း သို့မဟုတ် သွပ်ဖြင့် အလွှာပါးဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်သည်။ ပိုက်အသုံးပြုမှုပေါ် မူတည်၍ အခြားဆေးများ သို့မဟုတ် အလွှာပါးများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
အရည်အသွေးထိန်းချုပ်မှု
အပြီးသတ်သံမဏိပိုက်သည် သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း သေချာစေရန်အတွက် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို လုပ်ဆောင်ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သံမဏိ၏အထူကို ထိန်းညှိရန်အတွက် x-ray gauge များကို အသုံးပြုပါသည်။ gauge များသည် x ray နှစ်ခုကို အသုံးပြု၍ အလုပ်လုပ်ပါသည်။ ရောင်ခြည်တစ်ခုသည် အထူသိရှိထားသော သံမဏိထံ ဦးတည်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ ထုတ်လုပ်မှုလိုင်းတွင် ဖြတ်သွားသော သံမဏိထံ ဦးတည်သည်။ ရောင်ခြည်နှစ်ခုကြားတွင် မည်သည့်ကွဲလွဲမှုမဆိုရှိပါက gauge သည် ရိုလာများ၏ အရွယ်အစားကို အလိုအလျောက် ချိန်ညှိပေးပါလိမ့်မည်။
လုပ်ငန်းစဉ်အဆုံးတွင် ပိုက်များကို ချို့ယွင်းချက်များ ရှိမရှိကိုလည်း စစ်ဆေးပါသည်။ ပိုက်တစ်ခုကို စမ်းသပ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ အထူးစက်တစ်ခုကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစက်သည် ပိုက်ကို ရေဖြင့်ဖြည့်ပြီးနောက် ရေခံနိုင်မနိုင် စစ်ဆေးရန် ဖိအားကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ ချို့ယွင်းနေသော ပိုက်များကို အပိုင်းအစများအတွက် ပြန်ပို့သည်။